A- A A+

Unser Köln

Am So, 27. September ist "Daach der kölschen Sproch" – Tag der Kölschen Sprache

Otto Jäger · 18.09.2026

Symbolbild: Martin Lutze / Pixabay

Symbolbild: Martin Lutze / Pixabay

Am 27. September 2026 wird ganz Köln wieder "op Kölsch" sprechen, singen, lesen und lachen. Hier gibt es das Programm zum kölschen Feiertag und eine Liebeserklärung unseres Autors – natürlich auf Kölsch!

De kölsche Sproch läv immer noch

Et Bickendörper Büdche kennt mer jo en Kölle spädestens zick dat de Bläck Fööß dat en ehrem Leed besunge han.
Ävver nit nor en Bickendörp, och in andere Veedel vun Kölle sin se zo finge, die Büdche.
An su enem Büdche han ich mich met nem Bekannte jetroffe, der do en Zeidung un Zirette kaufe wollt. Hä wonnt allt zick sibbe Johr en Kölle, un ovschüns hä us em Odenwald kütt, föhlt hä sich he wohl.
Mer mooten noch jet waade, weil noch Kundschaff vür uns wor.
Dä Mann, dem die Bud jehööt, dät sich met singem Jäjenüvver in deftijem Kölsch ungerhalde. Sei komen vum Hölzje op et Stöckche. Mer zwei lusterten, wat do alles op et Tapeet kom. Se rächten sich op üvver de Stromkunzäne, die jo öntlich afkasseet han met ehr Atomkraffwerke un jitz esujar för dä Afress un dä janze Müll och noch ens Jeld han wollte. Do wööden mer doch als brave Bürger och allt widder jeschröpp. Esu jingk dat wigger.
Als nöckstes kom de SPD dran. Dat „sozial“ en ehrem Name, dat künnt mer striche, jenauesu wie dat „C“ bei der CDU. Wat wör dann do noch chresslich dran, wann nor noch doför jesorch wööd, dat dem kleine Mann och noch dä letzte Jroschen us der Täsch jetrocke wööd.
„Do han sich de richtije zwei zosammejedon: dä Jabriel und dat Merkel. Vill jeschwaad un nix jedon“, schannten se wigger.
Sei komen esu richtich en Fahrt un kräten janit met, dat minge Bekannte un ich uns en der Eck vertrocke hatte, öm inne wigger zohüre zo künne.
Et kom noch dat ein ov andere Thema zor Sproch un sei hatten noch ärch vill zo nöttele: för e Beispill dä neue Bahnhoffsvörplaatz hinger dem Haupbahnhoff: Dä ville Plaatz met e paar wasserspäuende Löcher. Alles Dress op jot Kölsch jesaat, un doför wööden uns Jrosche erusjeschmesse, de Stadt sollt sich leever ens öm de dreckelije Stroße kömmere un, un, un.
Ich moot mer jo eine jriemele, ävver minge Bekannte luurte mich verbasert an un zuckte met de Scholdere.
Mer maaten dem Spellche en Engk un ungerbroche dä Diskösch.
Die zwei Hitzköpp hatten uns bis jetz janit bemerk, un der ein dät sich entschuldije, dat sei zo lang jeschwaadt hätte, ävver wovun dat Hätz voll wör, schwappte der Muhl üvver.
Nohdem mer bei dem Büdchensmann bezahlt hatte, maate mer uns op dä Heimwäch. Minge Bekannte jov dann e bessje schinnant zo, dat hä vun dem janze Jeschwaads kei Woot verstande hätt, ovschüns hä allt zick Johre he en Kölle leeve dät.
No jo, eijentlich es et doch nor wichtich, dat hä sich he wohl föhlt. Et kann jo nit jeder Kölsch künne, ävver jeder, dä sich en Kölle zo Huus föhlt, weed adopteet.
Ich han janz verjesse zo sage, dat dä Büdchensbesitzer Murat heisch un us Marokko kütt. Hä läv zick ville Johre en Kölle un schwaad wie ne waschechte Kölsche. Wann do dä sühs, däts do em Levve nit jläuve, dat hä dat kann, ävver der Murat mäht dat richtich jot.
E Natortalent, ov wor dä villeich bei der Kölsch-Akademie? Do soll noch ens einer sage, dat Fremdsche nit integreet sin. In Kölle es alles müjjelich.

Ein Text von Otto Jäger.

Egal ob Lesungen, Verzällcher, Theaterstücke, Führungen "op Kölsch" oder kreative Social-Media-Beiträge, ob in Veedelsvereinen, Senior*innenzentren, Bibliotheken oder Kneipen – überall sind Aktionen geplant, die zeigen sollen: Kölsch ist nicht nur eine Sprache, sondern ein Lebensgefühl.

Hier gibt es das komplette Programm als pdf-Datei (11.4 MB)zum Herunterladen und Ausdrucken

Tags: Köln , Kölsch , Kölschtext , Literatur , Tag der Kölschen Sprache

Kategorien: Unser Köln